عزاداری درسیلاخور(کلنگانه -ازنا -عزیزآباد)

 

ماه اشک

محرم ماه عزا وماتم واشک وگریه است ولی نه فقط گریه بر مظلومیت خاندان پیامبر(ص )ومصائب که گریه برمظلومیت حقیقت وبرستمی که انسان هادر همه  زمان ها مکان هابرجسم وجان خود روا می دارند،چه از درون چه از برون  مگرنگفته اند کل یوم عاشورا وکل ارض کربلا؟...................................................                                                                                                                                           

استاد مطهری ودکتر علی شریعتی هردو دراین مورد هم داستانند که گریه محرم نمی بایست گریه تاسف گونه وتخدیری وانفعالی باشد، چگونه می تواندچنین باشد؛وقتی شهادت برای این بزرگواران ازعسل شیرین تر بوده وایستادگی دربرابرظلم با همه رنج هاومصائبش،تکلیف الهی ومسوولیتی لازم الاجراومگرنه این که خواست محبوب،خواستم حب است ودرنتیجه،اجرای خواست محبوب نه ازسر اکراه واجبارکه ازعشق وقبول کامل است که صورت می گیرد....................................

شهید مطهری با بیانی فریاد گونه بر آنهای که با گریه تاسف گونه برسید الشهدا(ع )و خاندانش به خیال خودمی خواهندبه حضرت زهرا(س ) تسلی بدهند،می تازد واین راازجمله تحریفات عاشورابرمی شمرد؛تحریفاتی که به گفته او،ستمی بیشترازستم بنی امیه برقیام سید الشهدا (ع )است..........................................

امام حسین (ع ) به پا خواست  برای امر به معروف ونهی از منکروطلب اصلاح در امت جدش رسول الله (ص ).برای برچیدن بساط ظلم وستم وتحریف وتبد یل که مصداق زمانه اش خاندان ملعون بنی امیه بودند.نه چون مظلوم بود ودر تنگا یی گرفتار آمده بود امام حسین (ع )برای مقابله باجور زمانه،ازخودونزدیک انش آغازکردوشهادت اووآن هفتاد ودوپرستوی بی تاب،عین فتح وپیروزی بود؛ نه شکستی که نیازمند دلسوزی وآه وحسرت ما باشد .بله ، ما می گرییم وباید بگرییم وگریه ماهم از حسرت است اما نه از قربانی شدن امام ،بلکه از حسرت مصا ئبی که تعصب وجهل برحق وعدل روا می دارد ود نتیجه از حسرت نبودن در رکاب امام (ع )،مصداق ...اتمواکمل.حقیقتت وعدالت ؛ چنانچه امام زمان (عج )نیزدرسوگ نامه خودبرنیاکای پاکش حسین (ع )که با نام زیارت ناحیه مقدسه می خوانیم((سلام برتو .........سلام  ان که قلبش از مصیبت توجریحه دار ،واشکش هنگام یاد توجاری است ...........وسلام کسی که اگر در کربلا با توبود ، درباربرشمشیر ها با جانش از تو محافضت می نمودو آخرین نفس های خویش رادر راه حفظ تو فدا می کردودررکاب تومی جنگید وتورا علیه دشمنانت یاری می نمود و..........